Kërko kuptimin e ëndrrës mes 150 simboleve nga një libër i vitit 1901
Trupi dhe vetja
Mbytja paralajmëron një dështim real në pozicionin ose burimet e tua — por shpëtimi do të thotë se do të ngrihesh më lart se më parë. Të shpëtosh dikë tjetër nga mbytja sjell lumturi të merituar.
Së pari ndahet se ku u fundose. Librat e vjetër të ëndrrave vendosnin në vende të ndryshme detin e hapur, vendin e ngushtë e të thellë si lumi a pusi, dhe ujin e cekët ku këmba prek fundin por nuk arrite të ngrihesh. Degëzim është edhe nëse të mori rryma apo u fundose ngadalë në ujë të qetë, nëse uji ishte i kthjellët apo i turbullt, nëse thirre apo zëri nuk dilte. Kuptimi ndryshonte edhe sipas asaj nëse, duke parë dikë tjetër që fundosej, zgjate dorën apo vetëm shikove. Uji gjatë është krahasuar me sasinë e asaj që duhet duruar, dhe skena e fundosjes lexohej si çasti kur ajo sasi kaloi gjatësinë tënde. Prandaj shënimet e vjetra pyesnin me aq ngulm se si përfundoi. Mbetet të mendosh deri ku shkon pjesa që e mban vetëm. Nëse megjithatë ndjesia se të pritet fryma përsëritet shpesh, ajo nuk është diçka që zgjidhet me simbole.
I njëjti simbol lexohet ndryshe nga njeriu në njeri. Qeni nuk mund të ketë të njëjtin kuptim për dikë që u rrit me frikë prej qenve dhe për dikë që u rrit bashkë me ta. Prandaj para shpjegimit të fjalorit qëndron ajo që ke jetuar vetë me atë simbol. Pastaj vjen ndjenja. Pas disa ditësh rrëfimi zakonisht shpërndahet dhe mbetet vetëm nëse të ishte frikë apo qetësi, nëse nxitoje apo të vinte keq. Fakti që doli një gjarpër thotë më pak sesa nëse në atë çast u trembe apo mbete pa u tronditur. Veç kësaj, ëndrra shpërndahet shpejt brenda pak minutash pas zgjimit, kështu që po të shkruash qoftë edhe një rresht sapo hap sytë, ajo që mbetet është krejt ndryshe. As nuk ka nevojë t'i rregullosh skenat — mjaftojnë fjalët dhe gjendja që të kanë ardhur në mendje. Edhe kur e përdor këtë fjalor, nuk ia vlen të lexosh një zë të vetëm më vete, por ta vësh pranë ndjenjës që ka mbetur dhe të shohësh nëse përputhen. Nëse dolën disa simbole, është më mirë të hapësh disa bashkë dhe të kërkosh vijën e përbashkët. Nëse nuk përputhet, thjesht nuk përputhet.
Kur i njëjti makth përsëritet me javë, kur ndodh shpesh që trupi të mos lëvizë ndërsa të merr gjumi ose kur zgjohesh, ose kur zgjohesh disa herë çdo natë dhe dita të është vazhdimisht e rëndë, këto nuk janë gjëra që zgjidhen me shpjegim ëndrrash. Nuk do të thotë se bëhet fjalë për diçka të tmerrshme, por se nuk janë nga ato që përmirësohen sepse kërkove një simbol. Nëse një gjendje e tillë zgjat me muaj, ia vlen të flitet për të me specialistët që merren me gjumin. Pyetja bëhet edhe kur nuk bëhet fjalë për diçka serioze. Ky fjalor është lexim për argëtim, jo këshillim. Asnjë nga zërat këtu nuk të thotë se në ç'gjendje janë trupi ose shpirti yt.
Kjo listë vjen nga libri «Ten Thousand Dreams Interpreted», botuar nga Gustavus Hindman Miller në Amerikë më 1901. Ka formën e një fjalori, me simbolet si zëra dhe një shpjegim të shkurtër për secilin, dhe meqë të drejtat e autorit kanë skaduar, sot është lëndë e pronësisë publike që mund ta shohë kushdo. Skeleti i shpjegimeve këtu është ai libër, kurse ka ndryshuar vetëm shprehja, që të ritregohet në shqipen e sotme. Për atë se ç'njeri ishte në të vërtetë Milleri nuk ka shumë të dhëna të vërtetuara, prandaj këtu nuk janë shkruar — e sigurt është se kjo listë është shënim i një epoke dhe i një kulture. Në ato vite në Amerikë libra të tillë ëndrrash shiteshin gjerësisht si lexim popullor dhe ky ishte njëri prej tyre. Prandaj edhe shpjegimet anojnë shpesh drejt asaj që i zinte mendjen njerëzve atëherë — shtëpisë, tregtisë dhe martesës. Kështu, gjetkë i njëjti simbol lexohet ndryshe. Zakoni, për shembull, që në Kore ëndrra me derr të quhet shenjë pasurie ose që të ketë një lloj të veçantë ëndrre që lajmëron një fëmijë, nuk gjendet fare në këtë listë. Nuk është puna se cila është e saktë; mjafton ta shohësh si një listë me prejardhje të qartë.
Pyet më shumë
Simbolikë tradicionale e ëndrrave, burim i pronësisë publike nga viti 1901.