Sprawdź sens swojego snu wśród 150 symboli z księgi z 1901 roku
Ciało i jaźń
Serce bywa w snach traktowane jako środek uczuć. Ucisk w piersi oznacza sprawę, której nie udało się zamknąć, a mocne bicie słyszane we śnie — powracające siły.
Najpierw dzieli się to, czy w piersi ściskało, czy słychać było bicie. Dawne senniki sen o duszącym ucisku stawiały po stronie sprawy, której nie udało się samodzielnie zamknąć, a sen o mocnym biciu — po stronie sił, które wracają. Osobno umieszczano sen o słuchaniu cudzego serca, sen o dłoni przyciśniętej do piersi i sen o nasłuchiwaniu, gdy nie słychać niczego. Sen o sercu zwierzęcia przechylano ku pokonaniu przeciwnika ponad siły. Serce porusza się bez udziału woli, więc traktowano je jako obraz środka uczuć, nad którym nie da się zapanować postanowieniem. Ten sam ślad niesie mówienie o tym, że coś leży na sercu. Ten sen nie mówi jednak o stanie ciała, lecz wyłącznie odbija ciężar, który na tym sercu spoczywa. To sen, przy którym warto przypomnieć sobie, co teraz na piersi zalega.
Ten sam symbol u różnych ludzi czyta się inaczej. Pies nie może znaczyć tego samego dla kogoś, kto wyrósł przy psach, i dla kogoś, kto wyrósł w strachu przed nimi. Dlatego ważniejsze od wykładni ze słownika jest to, co ciebie z tym symbolem dotąd łączyło. Dalej idzie uczucie. Po kilku dniach fabuła zwykle się rozsypuje i zostaje tylko jedno: czy było strasznie, czy spokojnie, czy poganiało, czy było żal. To, że we śnie pojawił się wąż, mówi mniej niż to, czy było przy tym strasznie, czy obojętnie. I jeszcze: sen rozbiega się w kilka minut po przebudzeniu, więc nawet jedna linijka zapisana zaraz po otwarciu oczu wyraźnie zmienia to, co zostaje. Nie trzeba porządkować sceny, wystarczy zapisać słowa, które się nasunęły, i nastrój. Tego słownika też lepiej używać nie tak, by wyrwać jedno hasło i czytać je osobno, lecz kładąc je obok uczucia, które zostało, i patrząc, czy się zgadza. Jeśli symboli było kilka, lepiej rozłożyć naraz kilka haseł i poszukać wspólnej nitki. A jeśli się nie zgadza — to po prostu się nie zgadza.
Jeśli ten sam koszmar powtarza się tygodniami, jeśli przy zasypianiu albo budzeniu często nie da się poruszyć, jeśli nocą trzeba budzić się po kilka razy i przez to cały dzień jest ciężko — to nie jest coś, co rozplątuje się sennikiem. Nie znaczy to, że dzieje się coś strasznego; znaczy to, że takie rzeczy nie należą do tych, którym pomaga szukanie symbolu. Jeśli taki stan ciągnie się miesiącami, warto o tym porozmawiać ze specjalistą, który zajmuje się snem. Zapytać można i wtedy, gdy nie ma nic poważnego. Ten słownik jest lekturą dla rozrywki, a nie poradą. Żadne hasło nie mówi tu nic o stanie ciała ani ducha.
Ten spis pochodzi z książki „Ten Thousand Dreams Interpreted”, którą Gustavus Hindman Miller wydał w USA w 1901 roku. To słownik, w którym symbole ustawiono jako hasła, a przy każdym podano krótką wykładnię; prawa autorskie wygasły i dziś jest to domena publiczna dostępna dla wszystkich. Szkielet wykładni pochodzi stąd, a na nowo napisano tylko same zdania, współczesną polszczyzną. O tym, jakim człowiekiem był Miller, potwierdzonych wiadomości jest niewiele, więc tutaj się o tym nie pisze — pewne jest tylko tyle, że ten spis pozostaje zapisem jednej epoki i jednej kultury. W ówczesnych Stanach takie senniki szeroko sprzedawano jako wydawnictwa masowe i ta książka była jednym z nich. Dlatego i wykładnie często przechylają się ku ówczesnym troskom: gospodarstwu, handlowi, zamążpójściu. Dlatego w innych stronach te same symbole czyta się inaczej. W koreańskiej tradycji sen o świni uchodzi za znak dostatku, a sny wróżące poczęcie wydziela się osobno — w tym spisie nie ma tego w ogóle. Rzecz nie w tym, która strona ma rację: lepiej patrzeć na to jak na jeden spis z wyraźnie nazwanym źródłem.
Dopytaj
Tradycyjna symbolika senna, źródło z domeny publicznej z 1901 roku.